با افزایش آگاهی از محیط زیست ، بسته بندی های قابل بازیافت به گزینه اصلی برای توسعه پایدار تجارت تبدیل شده است. با این حال ، انواع مختلف بسته بندی قابل بازیافت از نظر مواد ، روش های بازیافت و تأثیرات محیطی تفاوت قابل توجهی دارند. درک این تفاوت ها برای بهینه سازی استراتژی های بسته بندی بسیار مهم است.
نوع مواد مسیر بازیافت را تعیین می کند
بسته بندی قابل بازیافت در درجه اول به عنوان کاغذ ، پلاستیک ، فلز و شیشه طبقه بندی می شود. بسته بندی کاغذ (مانند مقوا راه راه) به دلیل ماهیت ساده و تجزیه پذیری آسان آن ، به طور معمول از طریق سیستم های بازیافت کاغذ پردازش می شود و امکان چرخه بازیافت متعدد را فراهم می کند. بسته بندی پلاستیکی بسیار پیچیده تر است. مثالهای متداول شامل بطری های PET (پلی اتیلن تفاتالات) و ظروف HDPE (پلی اتیلن چگالی {{3} بالا) است که باید بر اساس نوع رزین بازیافت شوند ، اما در صورت آلودگی می توانند برای بازیافت چالش برانگیز باشند. بسته بندی فلزی (مانند قوطی های آلومینیومی و طبل های فولادی) به دلیل سرعت بازیافت بالای آن و مصرف کم انرژی محبوب است. در حالی که بسته بندی شیشه ای می تواند بی وقفه بازیافت شود ، وزن سنگین و هزینه حمل و نقل زیاد آن کاربرد آن را محدود می کند.
راندمان بازیافت و تأثیرات زیست محیطی
راندمان بازیافت در مواد مختلف به طور قابل توجهی متفاوت است. قوطی های آلومینیومی دارای میزان بازیافت بیش از 75 ٪ هستند و روند بازیافت باعث صرفه جویی در 95 ٪ انرژی می شود. در مقابل ، میزان بازیافت برای بسته بندی های پلاستیکی معمولی اغلب کمتر از 10 ٪ است و برخی از مواد کامپوزیت حتی برای بازیافت غیرممکن است. علاوه بر این ، در حالی که بسته بندی تخریب پذیر (مانند PLA) یک جایگزین سازگار با محیط زیست محسوب می شود ، بازیافت آن به شرایط کمپوست صنعتی نیاز دارد و مخلوط کردن آن با سیستم های پلاستیکی معمولی می تواند بار پردازش را افزایش دهد.
مشاغل باید انتخاب را در نظر بگیرند
هنگام انتخاب بسته بندی قابل بازیافت ، شرکت ها باید به طور جامع هزینه مواد ، سازگاری زنجیره تأمین را در نظر بگیرند و - -} قابلیت های پردازش زندگی را در نظر بگیرند. به عنوان مثال ، صنعت تجارت E- از پلاستیک های سبک وزن برای کاهش هزینه های حمل و نقل استفاده می کند ، اما این نیاز به پشتیبانی از تسهیلات مرتب سازی دارد. صنایع غذایی ممکن است به دلایل ایمنی شیشه یا فلز را ترجیح دهند. در آینده ، با پیشرفت فناوری ، ارتقاء بسته بندی تک مواد - فرآیندهای بازیافت شیمیایی ممکن است شکاف بین انواع مختلف بسته بندی قابل بازیافت را محدود کرده و شکل گیری یک اقتصاد دایره حلقه حلقه بسته {7} را تقویت کند.